Ημερήσια εκδρομή στο φαράγγι της Σαμαριάς

Το φαράγγι της Σαμαριάς δεν είναι απλώς μία πεζοπορία. Είναι ένας από εκείνους τους σπάνιους τόπους της γης που σε κάνουν να νιώθεις μικρός, όχι με αρνητική έννοια, αλλά με τον τρόπο που μόνο η μεγαλοπρεπής φύση μπορεί.

Yπενθυμίζει ότι ο κόσμος ήταν εδώ πριν από σένα και θα είναι εδώ πολύ μετά. Με μήκος 16 χιλιομέτρων και κατακόρυφα τοιχώματα που ξεπερνούν τα 300 μέτρα, το μακρύτερο φαράγγι της Ευρώπης αναπτύσσεται μέσα στα Λευκά Όρη της δυτικής Κρήτης με μία ομορφιά που σε αφήνει άναυδο από τα πρώτα λεπτά.

Η εκδρομή ξεκινά στο Ξυλόσκαλο, σε υψόμετρο 1.227 μέτρων, με μία απόσταση κατηφόρας που μέσα σε 3 χιλιόμετρα χάνεις πάνω από χίλια μέτρα υψόμετρο. Το μονοπάτι κατεβαίνει ανάμεσα σε αρχαίους κέδρους και αγριόπευκα, με μεγαλόπρεπες θέες στο βάθος του φαραγγιού να αποκαλύπτονται σταδιακά, σαν να σε εισάγει η ίδια η γη στο μυστήριό της. Σε αυτό το πρώτο κομμάτι συναντάς και το εγκαταλελειμμένο χωριό Σαμαριά, ένας μικρός οικισμός που οι κάτοικοί του μετακόμισαν το 1962 όταν η περιοχή έγινε εθνικός δρυμός.

Στα Σιδερόπορτα, τα τοιχώματα απέχουν μόλις τρία μέτρα το ένα από το άλλο, αρκετά στενά ώστε να αγγίζεις και τις δύο πλευρές με τεντωμένα χέρια, ενώ ψηλά πάνω σου ο ουρανός γίνεται μία λεπτή μπλε λωρίδα.

Το πιο εντυπωσιακό σημείο ολόκληρης της διαδρομής είναι αναμφίβολα τα Σιδερόπορτα, το πιο στενό πέρασμα του φαραγγιού, όπου τα βράχια ανυψώνονται σχεδόν κατακόρυφα στα 300 μέτρα εκατέρωθεν και ο χείμαρρος τρέχει ανάμεσα σε λαξευμένα πετρώματα που χιλιετίες νερού έχουν κάνει λείους σαν γυαλί. Στα Σιδερόπορτα, τα τοιχώματα απέχουν μόλις τρία μέτρα το ένα από το άλλο, αρκετά στενά ώστε να αγγίζεις και τις δύο πλευρές με τεντωμένα χέρια, ενώ ψηλά πάνω σου ο ουρανός γίνεται μία λεπτή μπλε λωρίδα. Είναι η στιγμή που κάθε πεζοπόρος σταματά, κοιτά ψηλά, και δεν λέει τίποτα.

Η διαδρομή καταλήγει στο Αγία Ρουμέλη, ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό που μπορεί να προσεγγιστεί μόνο από τη θάλασσα ή μέσα από το φαράγγι, δεν υπάρχει δρόμος. Εκεί σε περιμένει η βαθύγαλη Λιβυκή θάλασσα, μία παραλία με λευκά βότσαλα, και ο πιο ωραίος καφές που θα πιεις ποτέ, όχι γιατί είναι ιδιαίτερος, αλλά γιατί τον έχεις κερδίσει με κάθε βήμα. Από εδώ παίρνεις πλοίο για Χώρα Σφακίων ή Παλαιόχωρα, και η ημέρα κλείνει με τον ήλιο να βουτά στο νερό και τα πόδια να ζητούν λίγη ανάπαυση.